[if lt IE 9] [endif] [if lt IE 9] [endif]
نام کاربری :
رمز عبور :
آموزش نقشه آسمان شب
تعداد بازدید:5516 مرتبه

نویسنده: مجتبی منتظری

 برای دانلود نقشه در ابعاد کوچک روی تصویر کلیک کنید.

بمنظور خرید نقشه در ابعاد بالا به صفحه محصولات مراجعه نموده و مراحل سفارش را دنبال فرمایید.

 

 

نقشه آسمان شب

ویژگیهای نقشه :

سیستم استوایی (میل و بُعدی)

دارا بودن تمامی 110 جرم مسیه

دقت فوق العاده بالا (در حد دقیقه قوسی)

تفکیک اجرام به صورت نوعی (ستاره، ستاره متغیر، سحابی سیاره ای، کهکشان، خوشه های باز، سحابی پخشنده و خوشه کروی)

        نقشه کامل آسمان شب برای نخستین بار در کشور به صورت مسطح با امکانات متفاوت توسط اعضای مؤسسه بیکران هستی در سال 86 تهیه و تنظیم گردیده است. نحوه کارکرد بدین صورت می­باشد :

 مواضع ستارگان :

        درست همانطور که موضع یک شیء بر روی زمین توسط طول و عرض جغرافیایی آن مشخص می‌شود، به همین روش مواضع ستارگان بر روی آسمان نیز توسط خطوطی که طول و عرض را بر روی کره سماوی معلوم می‌کنند، مشخص می‌شوند. عرض سماوی بر حسب درجه به طرف شمال یا جنوب استوا اندازه‌گیری می‌شود، که استوای سماوی به عنوان تصویر استوای زمین بر روی کره سماوی تعریف شده‌ است. عرضهای شمالی و جنوبی استوا به ترتیب با علامات مثبت و منفی مشخص می‌گردند. عرض سماوی هر ستاره میل (declination)  آن نامیده می‌شوند.

        طول سماوی (بُعد) را به همان شیوه طول جغرافیایی زمین نمی‌توان تعریف کرد، زیرا خطوط طولی زمین با آن می‌چرخند و سرتاسر کره سماوی را جاروب می‌کنند. مختصات واقع بر روی کره سماوی باید در فضا ثابت باشد و با زمین حرکت کند، زیرا آنها باید محل ستارگان ثابت را توضیح دهند. ستاره شناسان با انتخاب یک نقطه ثابت بر روی استوای سماوی که نقطه شروع درجات طول سماوی می‌باشد، اتفاق نظر دارند. درست مانند نصف‌النهار گرینویچ که به عنوان نقطه صفر برای اندازه‌گیری طول جغرافیایی بر روی سطح زمین بکار رفته است.

        بر طبق این توافق ، مکان انتخاب شده بر روی استوای سماوی در یک جهت معین و از یک نقطه مشخص در صورت فلکی حوت (Pices)  قرار دارد. این نقطه صفر از تقاطع دو صفحه استوا و مدار زمین ، تعریف گردیده ، و آن اعتدال بهاری (vernal equinox) نامیده شده است. به سبب حرکت تقدیمی محور چرخش زمین ، نقطه اعتدال بهاری در فضا ثابت نمی‌ماند و بطور آهسته بر روی دایره‌ای حرکت می‌کند، و در هر 26000 سال مداری را کامل خواهد کرد. مرجع برای یک سال به خصوص می‌باشد، و این مختصات بر مبنای موضع طول سماوی نقطه صفر در آن سال قرار گرفته است.

        طول سماوی که بر حسب درجه اندازه‌گیری می‌شود، قوسی از استوای سماوی است، که به سمت شرق جهت داده شده است و اندازه آن از صفر درجه در موضع نقطه اعتدال بهاری تا 360 درجه که به این نقطه باز می‌گردد، می‌باشد. در این نقشه بعد یماوی را بر حسب ساعت به 24 ساعت تقسیم گردیده که هر ساعت معادل 15 درجه می­باشد. ینایراین با توجه به اینکه حرکت ظاهری ستارگان به صورت سالیانه 24 ساعت را روی نقشه می­پیماید لذا هر 2 ساعت 1 ماه و هر 6ساعت 1 فصل در نظر گرفته می­شود و این نقشه متعلق به ماه مرداد می­باشد. با انتخاب نقطه صفر بر روی استوای سماوی تعریف سیستم مختصاتی که محل ستارگان و سایر اجرام را بر روی کره سماوی معین می‌سازد، کامل می‌شود.

قدر ستاره :

        میزان روشنایی ستارگان را قدر می‌نامند. مقیاس قدر ستارگان مقیاسی که اخترشناسان امروزی بکار می‌برند، به روش یونانیان شبیه است. در این مقیاس نیز کم نورترین ستاره قابل رؤیت برای چشم غیر مسلح ، در قدر ششم است. ولی ستارگانی که 2.5 بار نورانیتر از قدر ششم هستند، در قدر پنجم قرار دارند، یعنی ستارگان نورانی‌تر از ستارگان قدر ششم ، در قدر پنجم هستند، ستارگان نورانی‌تر از ستارگان قدر پنجم ، در قدر چهارم هستند و ... . همچنین در این مقیاس از اعداد منفی استفاده می‌شود. مثلا ستاره‌ای با قدر 1- ، 2.5 بار نورانیتر از ستاره 0 است. قدر نورانی‌ترین ستاره آسمانی شب ، .... ، 1.4- و قدر خورشید 27- است.

با تشکر                                     مؤسسه بیکران هستی